gracie’s blog

teka, teka. di po ako nakikiuso sa mga pangyayari sa pinoy big brother house. at di rin ako natutuwa sa mga crazy antics nila dun. di rin ako nanonood talaga ng PBB, kaya nga lang di ako ang reyna ng TV kaya i have no other choice but to watch whatever is shown on the tube. naisip ko lang, simula ng lumipat ako ng kumpanya, eh wala nangyari sakin kungdi tumaas ng tumaas ang timbang! ‘nak ng siopao talaga! sarap kase ng pagkain, wehehe (at kasalanan talaga ito ng baby ko!!! hihihi). gained 4kgs methinks. hirap tanggalin nyan ha?!

a new life, a new love (ayan baby, binati na kita sa blog ko!), and everything seems rosy now. pwera lang sa work ko, when it seems as if they’re like gremlins, multiplying at an exponential rate (waaaah!). there are tradeoffs, but everything seems more than acceptable considering the things that was given to me (*wink!* *wink!*).  plans are still being made, lots of it. including my brand spanking (but yet still currently invisible) new house. ipapagawa ko na nga sya sa bespren ko, kaso bigla ba naman akong lalayasan papuntang oman. ibyanggggg! lukaret ka talaga! sino na?! sino na gagawa ng bahay ko?!!!! pag di yan nagawa kasalanan moooo! joke! pero of all the things that has happened to me, sad ako sa pag alis ni bespren ko. pano na yan?! wala ng bastos sa bahay ni lola! wala ng sikyu na gagala gala sa gabi, wala ng makulit na mag aayang mag hiphop abs! it is extremely sad when good people has to leave the country for better opportunities. pero di bale, babalik ka rin! walang pork oink! oink! sa oman! hehehe. goodluck bespren ibyang! wag masyadong malungkot sa oman. wag kang mag alala, mag iinvest ako ng piso araw araw sa friendship natin. ite-text kita palagi kahit alam kong never kang naging textmate ko, wehehehe.